Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/25560 K.2014/13541
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi kararının temyizinde, basit yaralama için adli para cezası yerine hapis, tahrik hükümlerinin uygulanmaması ve velayet yetkilerinin şartlı tahliye tarihini geçersiz sayılması hatası olduğu gerekçesiyle karar 02.04.2014’te oybirliğiyle bozulup yenisi verildi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçe bölümünde, sanığın basit yaralama eylemi nedeniyle adli para cezasının tercih edildiği belirtilerek, takdiri indirim nedenleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin buna göre değerlendirilmesine karşın, hükümde sanık hakkında temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmesi ve buna göre uygulama yapılması ile çelişki yaratılması,
2) Sanık ile eşi olan diğer sanığın aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli, E.2002/4-238 - K.2002/367 sayılı Kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
3) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçe bölümünde, sanığın basit yaralama eylemi nedeniyle adli para cezasının tercih edildiği belirtilerek, takdiri indirim nedenleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin buna göre değerlendirilmesine karşın, hükümde sanık hakkında temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmesi ve buna göre uygulama yapılması ile çelişki yaratılması,
2) Sanık ile eşi olan diğer sanığın aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli, E.2002/4-238 - K.2002/367 sayılı Kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
3) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.