Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/23715 K.2014/14652
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanıkların mahkumiyetlerine ve temyiz taleplerine ilişkin mahalli mahkeme kararını 19/09/2011 tarihli 2010/579 ve 2011/310 Karar sayılı kararına Bağlı, 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi uyarınca onayladı; ikinci sanığın temyiz talebini, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi çerçevesinde, 321. maddeye göre bozması, 09/04/2014’da oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetlerine ve temyiz taleplerinin reddine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında, temyiz talebinin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanık 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, hükmü temyiz ettiğinden ve mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddine ilişkin 19/09/2011 tarih ve 2010/579 Esas, 2011/310 Karar sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanığa gerekçeli kararın kendi adına tebliğ edildiği diğer sanık ... ile aynı ikamette birlikte yaşamadığı anlaşılmakla temyiz talebinin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede,
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Oluşa ve dosya içeriğine göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238, 2002/367 sayılı Kararı ve buna uyum gösteren özel ceza daireleri uygulamaları doğrultusunda ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının tesbit edilmeye çalışılarak sonucuna göre sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetlerine ve temyiz taleplerinin reddine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında, temyiz talebinin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanık 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, hükmü temyiz ettiğinden ve mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddine ilişkin 19/09/2011 tarih ve 2010/579 Esas, 2011/310 Karar sayılı Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanığa gerekçeli kararın kendi adına tebliğ edildiği diğer sanık ... ile aynı ikamette birlikte yaşamadığı anlaşılmakla temyiz talebinin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede,
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Oluşa ve dosya içeriğine göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238, 2002/367 sayılı Kararı ve buna uyum gösteren özel ceza daireleri uygulamaları doğrultusunda ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının tesbit edilmeye çalışılarak sonucuna göre sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.