Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/58 K.2013/11218
Özet: (1) Uyuşmazlık, hakaret suçundan ve müştekiyi yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz itirazlarıdır; (2) Mahkeme, bu temyiz itirazlarını inceleyerek, hem hakaret hem de yaralama davalarında ceza verilmesine yer olmadığına hükmü bozmamış, ancak bazı eksiklikleri tespit ederek 5320 sayılı Kanun uyarınca kararın kısmen bozulmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyete, ceza verilmesine yer olmadığına dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar hakkında, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan-sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında, müşteki ...'i yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemece, suçun işleniş şekli, suç konusunun değer ve önemi, katılanda meydana gelen yaranın ağırlığı, saldırının gerçekleştirildiği vücut bölgesi ve suçun işlendiği zaman gözetilip alt sınırdan makûl ölçüde uzaklaşılarak temel ceza tayininde ve yine sanığın müştekinin kendisine hakaret etmesi üzerine eylemini gerçekleştirdiğini savunması, köy azası olan tanıklar ..., ... ve ...'un olaydan bir ... önce köyde yapılan arsa dağıtımı töreninde müşteki ile sanık arasında bir tartışmaya şahit olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, sanığın müştekiye yönelik eylemini müştekinin getirdiği kamu görevi nedeniyle işlediğinin ... olmaması nedeniyle mahkemenin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c maddesini uygulamamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönde bildirilen bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın, müştekiyi taşla vurmak suretiyle yaralamasına, kabulün de bu yönde olmasına rağmen, suçta kullanılan ve doğurduğu sonuç itibariyle fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli olması nedeniyle silah niteliğinde olan taştan dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanığın, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerdenn dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyete, ceza verilmesine yer olmadığına dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar hakkında, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan-sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında, müşteki ...'i yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemece, suçun işleniş şekli, suç konusunun değer ve önemi, katılanda meydana gelen yaranın ağırlığı, saldırının gerçekleştirildiği vücut bölgesi ve suçun işlendiği zaman gözetilip alt sınırdan makûl ölçüde uzaklaşılarak temel ceza tayininde ve yine sanığın müştekinin kendisine hakaret etmesi üzerine eylemini gerçekleştirdiğini savunması, köy azası olan tanıklar ..., ... ve ...'un olaydan bir ... önce köyde yapılan arsa dağıtımı töreninde müşteki ile sanık arasında bir tartışmaya şahit olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, sanığın müştekiye yönelik eylemini müştekinin getirdiği kamu görevi nedeniyle işlediğinin ... olmaması nedeniyle mahkemenin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c maddesini uygulamamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönde bildirilen bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın, müştekiyi taşla vurmak suretiyle yaralamasına, kabulün de bu yönde olmasına rağmen, suçta kullanılan ve doğurduğu sonuç itibariyle fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli olması nedeniyle silah niteliğinde olan taştan dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanığın, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerdenn dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.