Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/35016 K.2012/40738
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi’nin temyizdeki kararında sanığın mahkumiyetine ilişkin sabıkalı uyuşturucu tedalı ve denetimli serbestlik tedbirine, 52/5. maddeye göre asıl mahkumiyet olarak kabul edilerek, 5/5. maddeye göre tekerrür uygulanamazlığını dikkate alarak; 5/15. kanuna göre denetim süresinin belirlenmesi ve koşullu salıverme kararının mahkemeye ait olup, 5/58/7. maddede “mükerrirlere özgü infaz rejimi” uygulanması gerektiğini belirterek; bu gerekçeyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, sanığın temyiz itirazlarını yerinde görerek, kararın BOZULMASINA
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık ...'nin adli sicil kaydında bulunan sabıkası ile ilgili mahkumiyette uyuşturucu kullanma ile ilgili tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği ve TCK'nin 50/5. maddesine göre asıl mahkumiyet tedbir sayıldığından ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanığa tekerrür hükümlerinin uygulanması,
2) Kabule göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebep 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık ...'nin adli sicil kaydında bulunan sabıkası ile ilgili mahkumiyette uyuşturucu kullanma ile ilgili tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği ve TCK'nin 50/5. maddesine göre asıl mahkumiyet tedbir sayıldığından ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanığa tekerrür hükümlerinin uygulanması,
2) Kabule göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebep 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.