Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/11313 K.2012/34516
Özet: Karar, 23.02.2009 tarihli rapora dayanarak sulh ceza mahkemesinin, 23.02.2009 1. celsede belirtilen suçtan dolayı mahkumiyet hükmünü kabul ettiğini ve TCK 53. maddesi uyarınca tekerrür hapis şartının uygulanmadığını, temyiz itirazlarının reddiyle hükmü onaylamasıyla sonuçlandırılmıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkumiyet hükmüne dayanak alınan katılanın kati raporunun sanığa 23.02.2009 tarihli 1. celsede okunduğu, suç tanımında öngörülen sınırlar dahilinde cezanın miktarını ve çeşidini takdir hakkının hakime tanınan bir yetki olduğu, takdiren sanık hakkında hapse karar kıldığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma görüşlerine iştirak olunmamıştır.
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğunun hükmün kanuni sonucu olup infaz aşamasında değerlendirilebilmesi mümkün görüldüğünden, sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde sanık hakkında tekkerrüre ilişkin hükümlerin uygulanmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkumiyet hükmüne dayanak alınan katılanın kati raporunun sanığa 23.02.2009 tarihli 1. celsede okunduğu, suç tanımında öngörülen sınırlar dahilinde cezanın miktarını ve çeşidini takdir hakkının hakime tanınan bir yetki olduğu, takdiren sanık hakkında hapse karar kıldığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma görüşlerine iştirak olunmamıştır.
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğunun hükmün kanuni sonucu olup infaz aşamasında değerlendirilebilmesi mümkün görüldüğünden, sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde sanık hakkında tekkerrüre ilişkin hükümlerin uygulanmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.