Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/19282 K.2011/1869
Kasten yaralama suçundan sanık ...’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1, 86/3-e, 87/2-son, 29, 53, 58/6-7 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2006 tarih ve 2005/356 esas, 2006/229 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2010 tarih ve 2010/245374 sayılı tebliğnamesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur İhbarnamede;
Tekerrüre esas alınan Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/125-219 sayılı ilamı ile sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 258/1 59 647 sayılı yasanın 4. maddeleri gereğince hükmolunan 1.800 YTL adli para cezasından ibaret hükümlülüğün, inceleme konusu suçun işlenme tarihi olan 13.08.2005’den sonra 09.09.2005 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, dosya içerisine sonradan konulan 16.03.2010 günlü adli sicil kaydına göre, yargılama sırasında getirtilen adli sicil kaydında görünmeyen Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/339 esas, 2005/150 sayılı kararının tekerrüre esas olduğu anlaşılmış ise de; kanun yararına bozma yasa yolunun, hüküm veya kararların, verildikleri tarihte mevcut olan hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olağanüstü bir yasa yolu olduğu, yeni kanıt toplanmasının olanaklı olmadığı gözetilerek hükmün verildiği tarihte tekerrüre esas alınması olanaklı hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Başsavcılığı’ nın kanun yararına bozma isteyen tebliğnamesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2006 tarih ve 2005/356 esas, 2006/229 sayılı kararının Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında “TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ve 5275 sayılı kanunun 108. maddesi
uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilmesine 18 ... eklenmesine” ilişkin paragrafın hükümden ÇIKARTILMASINA, hükümdeki diğer hususların AYNEN BIRAKILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkur İhbarnamede;
Tekerrüre esas alınan Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/125-219 sayılı ilamı ile sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 258/1 59 647 sayılı yasanın 4. maddeleri gereğince hükmolunan 1.800 YTL adli para cezasından ibaret hükümlülüğün, inceleme konusu suçun işlenme tarihi olan 13.08.2005’den sonra 09.09.2005 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, dosya içerisine sonradan konulan 16.03.2010 günlü adli sicil kaydına göre, yargılama sırasında getirtilen adli sicil kaydında görünmeyen Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/339 esas, 2005/150 sayılı kararının tekerrüre esas olduğu anlaşılmış ise de; kanun yararına bozma yasa yolunun, hüküm veya kararların, verildikleri tarihte mevcut olan hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olağanüstü bir yasa yolu olduğu, yeni kanıt toplanmasının olanaklı olmadığı gözetilerek hükmün verildiği tarihte tekerrüre esas alınması olanaklı hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında TCK’nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Başsavcılığı’ nın kanun yararına bozma isteyen tebliğnamesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2006 tarih ve 2005/356 esas, 2006/229 sayılı kararının Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında “TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ve 5275 sayılı kanunun 108. maddesi
uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilmesine 18 ... eklenmesine” ilişkin paragrafın hükümden ÇIKARTILMASINA, hükümdeki diğer hususların AYNEN BIRAKILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.