Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2009/14930 K.2012/1100
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 6136 sayılı yasa ve ağırlaşmış yaralama suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararıyla ilgili temyiz talepleridir. Mahkeme, hem 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmü hem de ağırlaşmış yaralama suçundaki cezanın hesaplanmasını bozmadı; ancak 5237 sayılı Yasa’nın ilgili maddelerinin eksik uygulanması nedeniyle kararın düzeltilerek onaylandığını belirtti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydının bulunduğu ve silinme koşullarının gerçekleşmediği anlaşıldığından CMK' nun 231. maddesi uygulanma imkanının değerlendirilmesi için kararın bozulması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,
2) Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında TCK nun 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat ceza artırımı yapıldığında cezanın 2 yıl 12 ay hapis cezası olması gerekirken 3 yıl hapis cezası olarak hesaplanması TCK nun 87/1-son cümlesinin uygulanması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların REDDİNE; Ancak,
5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 53/1-a, c, d, e bendinin yazılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi uyarınca hükümde TCK 53. maddeye ilişkin paragrafın çıkartılması ve 53. madde ile ilgili olarak “ 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydının bulunduğu ve silinme koşullarının gerçekleşmediği anlaşıldığından CMK' nun 231. maddesi uygulanma imkanının değerlendirilmesi için kararın bozulması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,
2) Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında TCK nun 87/1-d maddesi uyarınca 1 kat ceza artırımı yapıldığında cezanın 2 yıl 12 ay hapis cezası olması gerekirken 3 yıl hapis cezası olarak hesaplanması TCK nun 87/1-son cümlesinin uygulanması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların REDDİNE; Ancak,
5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 53/1-a, c, d, e bendinin yazılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi uyarınca hükümde TCK 53. maddeye ilişkin paragrafın çıkartılması ve 53. madde ile ilgili olarak “ 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.