Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2007/9583 K.2010/5056
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/3 maddesi kapsamında hapis cezası ve ilgili indirimlerin uygulanmasıyla ilgilidir; mahkeme, 5560 sayılı yasa değişikliği sonrası uygulama şekliyle uyuşmadığını belirterek, sanığın haklarını korumak amacıyla hapis cezasını yeniden değerlendirmeye karar vermiştir. Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek, önceki kararı bozar ve 24.03.2010 tarihli oybirliğiyle yeni bir karar alarak sanığın hapis cezasının yeniden belirlenmesini emredmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair.
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinin 5560 sayılı yasa değişikliğinden önceki düzenleniş şekline göre alt sınırdan 1 yıl hapis cezası tayin olunup, bu ceza miktarı üzerinden indirimlerin uygulanmış bulunmasına, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasayla 87/3 maddesinin bir artırım maddesi haline getirilmiş olup, bu durumda temel hapis cezasının 86/1 maddesi uyarınca belirlenmesi ki bu durumda hapis cezasının alt sınırı 1 yıl olup, sonrasında 87/3 maddesine göre ½ oranına kadar artırım yapıldıktan sonra indirimlerin uygulanmaya başlanmasının gerekmesine göre, kabul ve takdir olunan uygulama şekline nazaran 5560 sayılı yasayla değişik 5237 sayılı yasanın 87/3 maddesinin sanık aleyhine olacağından tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.
Yerinde olmayan sair itirazların reddine, ancak
Sanık hakkında lehe yasa olarak 5237 sayılı TCK hükümlerinin tatbik edilmiş bulunmasına ve sanığın üzerine atılı suçun yargılama tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesi kapsamında kalan eylemi için maddede öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olup, 5395 sayılı yasanın 24. maddesinde belirtilen uzlaştırma için öngörülen 2 yıl hapis cezasının altında olmasına ve uzlaştırmaya ilişkin hükümlerin de bir usul hukuku kuralı olup derhal uygulanmasının gerekmesine göre, sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk koruma Kanunu’nun 24. maddesi hükmü uyarınca uzlaştırma prosedürü uygulanıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sonuçta istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair.
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinin 5560 sayılı yasa değişikliğinden önceki düzenleniş şekline göre alt sınırdan 1 yıl hapis cezası tayin olunup, bu ceza miktarı üzerinden indirimlerin uygulanmış bulunmasına, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasayla 87/3 maddesinin bir artırım maddesi haline getirilmiş olup, bu durumda temel hapis cezasının 86/1 maddesi uyarınca belirlenmesi ki bu durumda hapis cezasının alt sınırı 1 yıl olup, sonrasında 87/3 maddesine göre ½ oranına kadar artırım yapıldıktan sonra indirimlerin uygulanmaya başlanmasının gerekmesine göre, kabul ve takdir olunan uygulama şekline nazaran 5560 sayılı yasayla değişik 5237 sayılı yasanın 87/3 maddesinin sanık aleyhine olacağından tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.
Yerinde olmayan sair itirazların reddine, ancak
Sanık hakkında lehe yasa olarak 5237 sayılı TCK hükümlerinin tatbik edilmiş bulunmasına ve sanığın üzerine atılı suçun yargılama tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesi kapsamında kalan eylemi için maddede öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olup, 5395 sayılı yasanın 24. maddesinde belirtilen uzlaştırma için öngörülen 2 yıl hapis cezasının altında olmasına ve uzlaştırmaya ilişkin hükümlerin de bir usul hukuku kuralı olup derhal uygulanmasının gerekmesine göre, sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk koruma Kanunu’nun 24. maddesi hükmü uyarınca uzlaştırma prosedürü uygulanıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sonuçta istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.