Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/7407 K.2016/6080
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların mala zarar verme, tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından hüküm giyme talebine ilişkin; mahkeme, her bir sanığın suçları için ayrı ayrı beraat kararı vererek, akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜM: Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit suçları nedeniyle beraat,
Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçları nedeniyle beraat,
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle beraat,
Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan beraat,
Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle TCK'nın 32/1 maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı.
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26/02/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 16/01/2016 tarih ve (1) sayılı kararının Yargıtay Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen (II) numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 7. bendinde, "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır”, 9. bendinde ise “Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır” hükümlerine yer verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğine göre; tebliğnamenin 01.03.2016 tarihinden sonra düzenlenmiş olması karşısında, 18/05/2012 tarihli iddianamede sanıkların tehdit, hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sevk maddeleri gösterilerek nitelendirildiği anlaşılmakla; dava açan belgede nitelendirilmesi yapılan "birden fazla kişi ile tehdit" suçunun cezası TCK'nın 106/2-c. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; "mala zarar verme" suçunun cezası ise aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 4 aydan 3 yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki nitelendirme, temyiz kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin (4.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 10/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Mala zarar verme, tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜM: Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit suçları nedeniyle beraat,
Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçları nedeniyle beraat,
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle beraat,
Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan beraat,
Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle TCK'nın 32/1 maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı.
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26/02/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 16/01/2016 tarih ve (1) sayılı kararının Yargıtay Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen (II) numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 7. bendinde, "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır”, 9. bendinde ise “Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır” hükümlerine yer verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğine göre; tebliğnamenin 01.03.2016 tarihinden sonra düzenlenmiş olması karşısında, 18/05/2012 tarihli iddianamede sanıkların tehdit, hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sevk maddeleri gösterilerek nitelendirildiği anlaşılmakla; dava açan belgede nitelendirilmesi yapılan "birden fazla kişi ile tehdit" suçunun cezası TCK'nın 106/2-c. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; "mala zarar verme" suçunun cezası ise aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 4 aydan 3 yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki nitelendirme, temyiz kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin (4.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 10/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.