Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/315 K.2016/1903
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 5320 sayılı Kanun ve ilgili düzenlemeler ışığında, 2016/1903 K. kararının sanığın temyiz talebini reddettiğini ve 2015/88 E. kararının önemle onama kararını vererek 2.000 TL adli para cezasının hüküm olarak kabul edilmesini sağlamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Mala zarar verme
HÜKÜM: 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62, 52 maddeleri gereği 2.000 TL adli para cezası Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmemiş olduğu gözetilerek münhasıran sanığın temyiz talebine yönelik incelemede; hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin reddine dair 02.10.2015 gün ve 2015/88 E., 2015/788 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz başvurusunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62, 52 maddeleri gereği 2.000 TL adli para cezası Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmemiş olduğu gözetilerek münhasıran sanığın temyiz talebine yönelik incelemede; hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin reddine dair 02.10.2015 gün ve 2015/88 E., 2015/788 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz başvurusunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.