Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2016/12096 K.2016/10740
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 23. Ceza Dairesi 2016/12096 E., 2016/10740 K. dosyasında, TCK'nın 142/2-B, 62, 53. maddelerine dayanarak, sanığın dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası bulundurma kararı ile kararını kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık (değişen suç vasfıyla hırsızlık)
HÜKÜM: TCK'nın 142/2-B, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, katılanın yanına gelerek, “dövizcide para düşürmüşsün bu 40 TL senin paran” demesi üzerine 40 TL’yi katılana vererek elindeki parayı alıp saymaya başladığı, paranın tam olduğunu söyleyip katlayarak iade ettiği, katılanın parayı saydığında 300 TL’sinin eksik olduğunu anladığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia edilen olayda;
Sanığın savunması, katılan beyanı, teşhis ve tüm dosya kapsamına göre değişen suç vasfına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık (değişen suç vasfıyla hırsızlık)
HÜKÜM: TCK'nın 142/2-B, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, katılanın yanına gelerek, “dövizcide para düşürmüşsün bu 40 TL senin paran” demesi üzerine 40 TL’yi katılana vererek elindeki parayı alıp saymaya başladığı, paranın tam olduğunu söyleyip katlayarak iade ettiği, katılanın parayı saydığında 300 TL’sinin eksik olduğunu anladığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia edilen olayda;
Sanığın savunması, katılan beyanı, teşhis ve tüm dosya kapsamına göre değişen suç vasfına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.