Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8282 K.2016/7071
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın iskelesinde çalışan katılımcıları dolandırarak her iki taraftan ayrı ayrı 500 TL ve ek olarak 870 TL almasıyla dolandırıcılık suçunun oluşup oluşmadığı; Mahkemenin sonucu: Hapis cezası, adli para cezaları ve ilgili hüküm maddelerinin hatalı belirlenmesi nedeniyle karar bozuldu ve yeniden duruşma gerektirmeyen düzeltme ile 1 yıl hapis, 5 gün adli para cezası (125 TL) uygulanmasına karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 52/2-4, 51/1-3 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası, 1.000 TL adli para cezası (iki kez)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
.... iskelesinde çalışan sanığın katılanları ....'ya işe aldırabileceğini söyleyerek kandırıp, her iki katılandan ayrı ayrı 500 TL aldığı, bilahare sanığın yine katılan ...'u arayarak her iki katılanın 870 TL daha vermeleri gerektiğini söyleyerek, katılanlardan 870 TL para aldığının anlaşıldığı, böylece dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 40 gün olarak tayin edilmesi,
2-TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması ve hüküm fıkralarından gün adli para cezasına ilişkin sırasıyla "40 gün" ve "1000 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün" ve "125 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 52/2-4, 51/1-3 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası, 1.000 TL adli para cezası (iki kez)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
.... iskelesinde çalışan sanığın katılanları ....'ya işe aldırabileceğini söyleyerek kandırıp, her iki katılandan ayrı ayrı 500 TL aldığı, bilahare sanığın yine katılan ...'u arayarak her iki katılanın 870 TL daha vermeleri gerektiğini söyleyerek, katılanlardan 870 TL para aldığının anlaşıldığı, böylece dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 40 gün olarak tayin edilmesi,
2-TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması ve hüküm fıkralarından gün adli para cezasına ilişkin sırasıyla "40 gün" ve "1000 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün" ve "125 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.