Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7278 K.2016/5403
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların katılanı dolandırarak haksız menfaat elde etmeye çalıştığı dolandırıcılık suçlamasıdır; (2) Mahkeme, her iki sanığa TCK 157/1, 62, 52 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6000 TL ve 4.160 TL adli para cezası vererek kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Her iki sanık hakkında; TCK'nın 157/1, 62, 52, 50/1-a maddeleri gereğince 6000 TL ve 4.160 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın, sanık ...'i katılana kızkardeşi ... olarak tanıttığı, katılanın ... ile evlenmek istediğini söylediği, sanık ...'ın katılandan 1000 TL para istediği, sanık ...'in ise altın bilezik istediği, katılan ile sanıkların bu hususlarda anlaştıkları, daha sonra sanıklarla katılanın sanık ...'ın arabası ile ... İlçesi Kumgedik Köyüne geldikleri, ertesi gün sanık ...'ın katılandan 1100 TL alarak Kırkağaç İlçesine döndüğü, sanık ...'in katılanın yanında kaldığı, katılanın kuyumcudan 3.900 TL değerinde altın alarak sanık ...'ye verdiği, bu sanığın katılana, İzmir ilinde doktor randevusunun olduğunu, ayrıca İzmir'de iki tane kızının bulunduğunu, kızları ile tanışmasını istediğini söylediği, ertesi gün birlikte İzmir'e gittikleri, sanığın katılandan şehir içi servislerine bakmasını istediği, katılanın yanından ayrıldığı sırada sanığın kaçtığı böylelikle, sanıkların hileli davranışlarla haksız menfaat temin ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “250 gün”, “208 gün” ve”4.160 TL” adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”,”4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Her iki sanık hakkında; TCK'nın 157/1, 62, 52, 50/1-a maddeleri gereğince 6000 TL ve 4.160 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın, sanık ...'i katılana kızkardeşi ... olarak tanıttığı, katılanın ... ile evlenmek istediğini söylediği, sanık ...'ın katılandan 1000 TL para istediği, sanık ...'in ise altın bilezik istediği, katılan ile sanıkların bu hususlarda anlaştıkları, daha sonra sanıklarla katılanın sanık ...'ın arabası ile ... İlçesi Kumgedik Köyüne geldikleri, ertesi gün sanık ...'ın katılandan 1100 TL alarak Kırkağaç İlçesine döndüğü, sanık ...'in katılanın yanında kaldığı, katılanın kuyumcudan 3.900 TL değerinde altın alarak sanık ...'ye verdiği, bu sanığın katılana, İzmir ilinde doktor randevusunun olduğunu, ayrıca İzmir'de iki tane kızının bulunduğunu, kızları ile tanışmasını istediğini söylediği, ertesi gün birlikte İzmir'e gittikleri, sanığın katılandan şehir içi servislerine bakmasını istediği, katılanın yanından ayrıldığı sırada sanığın kaçtığı böylelikle, sanıkların hileli davranışlarla haksız menfaat temin ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “250 gün”, “208 gün” ve”4.160 TL” adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”,”4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.