Yargıtay23. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7263 K.2016/5571
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın taksi durağına telefon ederek dolandırıcılık amacıyla şikayetçiye sahte evrak ve para talebinde bulunması; Mahkeme sonucu: Sanık 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına hükmedildi, ayrıca TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm düzeltilerek onaylandı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 52/2, 58 ve 53. maddelerinin uygulanması ile 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın olay günü şikayetçi ...'ın bağlı olarak çalıştığı taksi durağına telefon ettiği, kendisini... olarak tanıttığı, cenazesi olduğunu, cadde üzerinde "... numarada ... Turizm var oraya git verdiğim telefon numarasından beni ara" dediği, şikayetçinin ...'i tanıdığından onun aradığını sanıp söylenen yere gittiği, sanığın telefonda verdiği numaradan sanığı aradığı, sanığın "oraya ... adına bir evrak gelecek getiren kişiye 45,00 TL ver getirdiği evrakda İmei numarası, faks numarası olsun, taksimetreyi açın evrakı bulunduğum... Oteli'nin yanındaki ... Bürosuna getirin paranızı orada veririm, oradan da havaalanına gideceğiz" dediği, bundan sonra şikayetçinin yanına sanık ...'ın gittiği, şikayetçiye "sizi ... mi gönderdi" diyerek elindeki dosyayı şikayetçiye verdiği, onun da sanığa 45,00 TL para verdiği ve sanığın şikayetçinin yanından ayrılıp gitmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 52/2, 58 ve 53. maddelerinin uygulanması ile 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın olay günü şikayetçi ...'ın bağlı olarak çalıştığı taksi durağına telefon ettiği, kendisini... olarak tanıttığı, cenazesi olduğunu, cadde üzerinde "... numarada ... Turizm var oraya git verdiğim telefon numarasından beni ara" dediği, şikayetçinin ...'i tanıdığından onun aradığını sanıp söylenen yere gittiği, sanığın telefonda verdiği numaradan sanığı aradığı, sanığın "oraya ... adına bir evrak gelecek getiren kişiye 45,00 TL ver getirdiği evrakda İmei numarası, faks numarası olsun, taksimetreyi açın evrakı bulunduğum... Oteli'nin yanındaki ... Bürosuna getirin paranızı orada veririm, oradan da havaalanına gideceğiz" dediği, bundan sonra şikayetçinin yanına sanık ...'ın gittiği, şikayetçiye "sizi ... mi gönderdi" diyerek elindeki dosyayı şikayetçiye verdiği, onun da sanığa 45,00 TL para verdiği ve sanığın şikayetçinin yanından ayrılıp gitmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.