Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6990 K.2016/4623
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların bir araya gelerek “altın” temin etme bahanesiyle 40.000 TL’yi alıp geri dönmeden dolandırıcılık suçunu işlediklerine ilişkin iddiadır. Mahkeme, TCK’nın ilgili maddelerine göre sanıkları 7.000 TL ve 100 TL adli para cezasına çarptı ve temyiz taleplerini reddederek kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 62, 50 ve 52 maddeleri gereğince 7.000 TL ve 100 TL adli para cezası
Onama (sanıklar Dilber ve Ahmet müdafiinin temyiz istemi)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...' ın katılan ...'e, on beş yıllık arkadaşı ve komşusu sanık ...’in çok miktarda Osmanlı zamanına ait altın bulduğunu ve uygun fiyattan elden çıkaracağını söylemesi üzerine katılanın numune olarak altın görmek istediği, açık kimliği saptanamayan ve ... olarak tanıtılan kişinin katılana numune olarak 10 adet altın verdiği, katılanın altınların gerçek olduğunu anlaması üzerine yaklaşık 2.500 adet altın için 40.000 TL’ye anlaştıkları, katılanın temin ettiği 40.000 TL ile birlikte yanında eski eşi tanık ...'i de alarak ilk önce sanık ...'le buluştukları,...'in katılanı ve tanığı Çine'ye getirdiği, burada sanıkların katılanı diğer sanık ... ile telefonda konuşturdukları ve katılanın güvenini kazandıkları, katılan ve eşinin parayı altını getireceklerini söyledikleri sanık ... ve ... isimli kişiye teslim ettikleri ancak sanıkların parayı alarak bir daha dönmedikleri ve telefonlarına ulaşılamadığı, böylece sanıkların birlikte dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;
1-Katılan vekilinin tüm sanıkların mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Katılanın yüzüne karşı verilen mahkûmiyet hükmünde gerekçeli kararın katılan vekiline tebliği, temyiz için yeni bir süre başlatmayacağında yasal süresi geçtikten sonra katılan vekilinin yaptığı 11.02.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar ... ve ... müdafiinin bu sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemine gelince;
Sanıkların birlikte hareket ederek altın getirme bahanesiyle 40.000 TL’yi katılandan alarak bir daha dönmedikleri ve telefonlarına da ulaşılamadığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 62, 50 ve 52 maddeleri gereğince 7.000 TL ve 100 TL adli para cezası
Onama (sanıklar Dilber ve Ahmet müdafiinin temyiz istemi)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...' ın katılan ...'e, on beş yıllık arkadaşı ve komşusu sanık ...’in çok miktarda Osmanlı zamanına ait altın bulduğunu ve uygun fiyattan elden çıkaracağını söylemesi üzerine katılanın numune olarak altın görmek istediği, açık kimliği saptanamayan ve ... olarak tanıtılan kişinin katılana numune olarak 10 adet altın verdiği, katılanın altınların gerçek olduğunu anlaması üzerine yaklaşık 2.500 adet altın için 40.000 TL’ye anlaştıkları, katılanın temin ettiği 40.000 TL ile birlikte yanında eski eşi tanık ...'i de alarak ilk önce sanık ...'le buluştukları,...'in katılanı ve tanığı Çine'ye getirdiği, burada sanıkların katılanı diğer sanık ... ile telefonda konuşturdukları ve katılanın güvenini kazandıkları, katılan ve eşinin parayı altını getireceklerini söyledikleri sanık ... ve ... isimli kişiye teslim ettikleri ancak sanıkların parayı alarak bir daha dönmedikleri ve telefonlarına ulaşılamadığı, böylece sanıkların birlikte dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;
1-Katılan vekilinin tüm sanıkların mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Katılanın yüzüne karşı verilen mahkûmiyet hükmünde gerekçeli kararın katılan vekiline tebliği, temyiz için yeni bir süre başlatmayacağında yasal süresi geçtikten sonra katılan vekilinin yaptığı 11.02.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar ... ve ... müdafiinin bu sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemine gelince;
Sanıkların birlikte hareket ederek altın getirme bahanesiyle 40.000 TL’yi katılandan alarak bir daha dönmedikleri ve telefonlarına da ulaşılamadığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.