Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6612 K.2016/3967
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın şirketin muhasebe işlerini vekaletle yürütürken vergi ve SSK primlerinin yatırılması için kendisine tevdi edilen paraların bir kısmını kendi uhdesinde tutarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmamasıyla ilgiliydi. (2) Mahkeme, sanığın bu eylemlerinin suç teşkil ettiğini kabul ederek TCK’nın 155/2, 43/1, 62, 52/2 ve 51 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 2.080 TL adli para cezasına hükmetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet (TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 51 uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis ve 2.080,00 TL. adli para cezası)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın yetkilisi olduğu şirketin muhasebe işlerini vekaletle yürüten sanığın, vergi ve SSK primlerinin yatırılması için kendisine tevdi edilen paraların bir kısmını, değişik tarihlerde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında yatırmayarak kendi uhdesinde tuttuğu anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olduğu, tayin edilen sonuç cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle TCK'nın 53/4 maddesi uyarınca uygulanması gerektiği, uygulanmamasının sanık lehine kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilerek, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "125 GÜN", "104 GÜN" ve "2.080 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "6 GÜN", "5 GÜN" ve "100 TL." ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet (TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 51 uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis ve 2.080,00 TL. adli para cezası)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın yetkilisi olduğu şirketin muhasebe işlerini vekaletle yürüten sanığın, vergi ve SSK primlerinin yatırılması için kendisine tevdi edilen paraların bir kısmını, değişik tarihlerde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında yatırmayarak kendi uhdesinde tuttuğu anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olduğu, tayin edilen sonuç cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle TCK'nın 53/4 maddesi uyarınca uygulanması gerektiği, uygulanmamasının sanık lehine kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilerek, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "125 GÜN", "104 GÜN" ve "2.080 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "6 GÜN", "5 GÜN" ve "100 TL." ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.