Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4171 K.2015/8152
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın dolandırıcılık suçundan dolayı mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinin usulsüz tebligat nedeniyle reddiyle ilgiliydi. Mahkeme, sanığın temyiz isteğini haklı bulmuş ve 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile mahkumiyet kararını onaylayarak temyiz talebini reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda bildirdiği adrese çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'unun 3. maddesi ile eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, tebligatın sanığın mernis adresine çıkarılması gerekirken, usule aykırı olarak sorguda bildirdiği adresine Tebligat Kanun'unun 35. maddesine göre tebliğ yapılması karşısında, sanığa yapılan tebligatın usulsüz olup, sanığın temyiz isteğinin haklı, temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla; ... Asliye Ceza Mahkemesinin sanık hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 24.02.2011 tarihli talebin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,
Sanık suç tarihinde emlakçı olan müşteki ...'ın işyerine giderek kendisini binbaşı olarak tanıttıktan sonra evini kiraya vermek istediğini ifade ettiği, müşteki ... r bunun üzerine daha önce kendisine kiralık ev konusunda müracaatta bulunan diğer müşteki ...'a telefon ederek işyerine davet ettiği, sanık ve müştekiler aynı gün kiraya konu eve gittikleri, müşteki. evi beğenmesi üzerine taraflar arasında kira sözleşmesi yapıldığı ayrıca müşteki ..sanığa kira bedelini ve depozito karşılığı 500 TL bedelli bir bono verdiği, sanık evi ertesi gün boşaltacağını beyan ederek müşteki ... yanından ayrıldığı, müşteki... ertesi gün sanığa ulaşamaması üzerine yaptığı araştırmada evin bir başkasına ait olduğunu öğrendiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda bildirdiği adrese çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'unun 3. maddesi ile eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, tebligatın sanığın mernis adresine çıkarılması gerekirken, usule aykırı olarak sorguda bildirdiği adresine Tebligat Kanun'unun 35. maddesine göre tebliğ yapılması karşısında, sanığa yapılan tebligatın usulsüz olup, sanığın temyiz isteğinin haklı, temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla; ... Asliye Ceza Mahkemesinin sanık hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin verdiği 24.02.2011 tarihli talebin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,
Sanık suç tarihinde emlakçı olan müşteki ...'ın işyerine giderek kendisini binbaşı olarak tanıttıktan sonra evini kiraya vermek istediğini ifade ettiği, müşteki ... r bunun üzerine daha önce kendisine kiralık ev konusunda müracaatta bulunan diğer müşteki ...'a telefon ederek işyerine davet ettiği, sanık ve müştekiler aynı gün kiraya konu eve gittikleri, müşteki. evi beğenmesi üzerine taraflar arasında kira sözleşmesi yapıldığı ayrıca müşteki ..sanığa kira bedelini ve depozito karşılığı 500 TL bedelli bir bono verdiği, sanık evi ertesi gün boşaltacağını beyan ederek müşteki ... yanından ayrıldığı, müşteki... ertesi gün sanığa ulaşamaması üzerine yaptığı araştırmada evin bir başkasına ait olduğunu öğrendiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.