Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/252 K.2015/1552
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, “Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçlamasını kabul ederek mahkumiyet kararı verdi ve soruşturmayı 5. Ceza Dairesi’nin görevlisinin yetkili olmadığı gerekçesiyle 13/05/2015 tarihli oybirliğiyle dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vererek kabul etmeyi yedekledi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğine göre;
Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 02/05/2014 tarih 2013/170 E 2014/4862 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın eylemi TCK'nın 247. maddesine temas etmiş olduğu anlaşıldığından, temyiz incelemesine konu suçlardan 01.01.2009 tarihinden sonra avukatların vekalet aldığı kişiler adına dava açıp sonuçlandırarak tahsil ettikleri paraları müvekkillerine ödememek şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu değil TCK'nın 247. maddesinde yazılı zimmet suçunu oluşturacağını belirtmiş olması karşısında;
İddianamedeki nitelendirme, anlatım, temyizin kapsamına göre Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (5.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğine göre;
Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 02/05/2014 tarih 2013/170 E 2014/4862 K sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın eylemi TCK'nın 247. maddesine temas etmiş olduğu anlaşıldığından, temyiz incelemesine konu suçlardan 01.01.2009 tarihinden sonra avukatların vekalet aldığı kişiler adına dava açıp sonuçlandırarak tahsil ettikleri paraları müvekkillerine ödememek şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu değil TCK'nın 247. maddesinde yazılı zimmet suçunu oluşturacağını belirtmiş olması karşısında;
İddianamedeki nitelendirme, anlatım, temyizin kapsamına göre Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (5.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.