Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/16265 K.2016/1567
Özet: Uyuşmazlık, müşteki sanık …’ın katılan sanık …’ı yumrukla yaralaması ve ardından aracının camını kırarak zarar vermesiyle ilgili olarak, yaralama ve mala zarar verme suçlarından hüküm giyme kararlarının temyiz başvurularıdır. Mahkeme, yaralama kararı için temyizi reddederek, mala zarar verme kararı için ise beraat kararı vererek iki ayrı mahkumiyetin bozulmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Mala zarar verme-yaralama
HÜKÜM: Müşteki sanık ... hakkında yaralama suçundan: TCK'nın 86/2, 62, 52 maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan: TCK'nın 151/1, 29/62, 58, 53 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve belirli haklardan yoksunluk Katılan sanık ... Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Taraflar arasında önceye dayalı bir husumet nedeniyle tartışma çıktığı, müşteki sanık ...'ün katılan sanık ...'ı yumrukla birkaç kez vurarak yaraladığı, katılan sanık ...'ın ise olaydan sonra müşteki sanık ...'ün aracının camını kırarak zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; 1-Müşteki Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde; Müşteki sanık ...'ün yüzüne karşı verilen mahkumiyet kararına yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 18.07.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uyglanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde; a) Katılan sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, b) Kabule göre de; TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan"yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
HÜKÜM: Müşteki sanık ... hakkında yaralama suçundan: TCK'nın 86/2, 62, 52 maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan: TCK'nın 151/1, 29/62, 58, 53 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve belirli haklardan yoksunluk Katılan sanık ... Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Taraflar arasında önceye dayalı bir husumet nedeniyle tartışma çıktığı, müşteki sanık ...'ün katılan sanık ...'ı yumrukla birkaç kez vurarak yaraladığı, katılan sanık ...'ın ise olaydan sonra müşteki sanık ...'ün aracının camını kırarak zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; 1-Müşteki Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde; Müşteki sanık ...'ün yüzüne karşı verilen mahkumiyet kararına yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 18.07.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uyglanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde; a) Katılan sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, b) Kabule göre de; TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan"yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.