Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10846 K.2016/9696
Özet: İçtihat Metni Mahkemesi, 23. Ceza Dairesi kararında sanığın güveni kötüye kullanarak dükkanı boşaltması nedeniyle 3.600,00 TL adli para cezası verilmesini kabul ederek, 5320/6723/1412 kanun hükümleriyle bileşen edilen hata nedeniyle bu kararı bozmayı onayladı.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK'nın 155/1, 50 ve 52 maddelerinin uygulanması ile 3.600,00 TL ve 450,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın şehir dışına gitmesi dolayısıyla işlettiği dükkanı bakması için arkadaşı olan sanığa emanet ettiği, tekrar geldiğinde sanığın dükkanın içini boşaltmış olduğunu gördüğü iddia edilen olayda, Dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde mülga 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiğinden cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılıp, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle “Adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan adli para cezası tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: TCK'nın 155/1, 50 ve 52 maddelerinin uygulanması ile 3.600,00 TL ve 450,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın şehir dışına gitmesi dolayısıyla işlettiği dükkanı bakması için arkadaşı olan sanığa emanet ettiği, tekrar geldiğinde sanığın dükkanın içini boşaltmış olduğunu gördüğü iddia edilen olayda, Dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde mülga 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiğinden cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılıp, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle “Adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan adli para cezası tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.