Yargıtay 23. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10179 K.2016/2226
Özet: Sanık, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62, 52 ve 53 maddelerine göre dolandırıcılık yoluyla toplam 23,000 TL haksız menfaat elde ettiği kabul edilerek 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 200 TL adli para cezasıyla mahkum edilmiş; mahkeme kararını kabul etmiş.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanığın ayrı ayrı 3 kez 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 200 TL adli para cezası ile mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, kendisini... çalışanı olarak tanıtıp,...'nin... ilçesinde yaptırdığı konutlardan almak isteyen kişilere daire verebileceğini ve kendi adlarına müracaatını sağlayabileceğini söyleyerek, önce uzaktan akrabası olan katılan ...'den 7.500 TL, daha sonra da sırasıyla farklı tarihlerde yine uzaktan akrabası olan ...'dan 8.000 TL ve ...'dan 7.500 TL aldıktan sonra ortadan kaybolduğu, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrarı, katılanların beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanığın ayrı ayrı 3 kez 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 200 TL adli para cezası ile mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, kendisini... çalışanı olarak tanıtıp,...'nin... ilçesinde yaptırdığı konutlardan almak isteyen kişilere daire verebileceğini ve kendi adlarına müracaatını sağlayabileceğini söyleyerek, önce uzaktan akrabası olan katılan ...'den 7.500 TL, daha sonra da sırasıyla farklı tarihlerde yine uzaktan akrabası olan ...'dan 8.000 TL ve ...'dan 7.500 TL aldıktan sonra ortadan kaybolduğu, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrarı, katılanların beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.