Yargıtay 22. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2017/36357 K.2017/15463
Özet: Uyuşmazlık, 01.10.2013 tarihli mahkeme kararına ilişkin fazla çalışma ücret alacağı bağlamında yapılan temyiz taleplerine dayanmaktadır. Mahkeme, davalı yetkilinin temyiz talebini 6100 sayılı Kanun hükmünde 3. maddeye göre temyiz kesinlik sınırını aşmadığı gerekçesiyle reddederken, davacının temyiz isteğini de usul ve kanun çerçevesinde saygıyla geri çeker.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Davalı temyizi yönünden;
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
01.10.2013 tarihli mahkeme kararının, tarafların temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddi ile fazla çalışma ücret alacağı bakımından araştırmaya yönelik bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası tesis edilen mahkeme kararına ilişkin temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan ancak hüküm kısmında belirtilen alacak miktarlarının dikkate alınmaması gerekir. Dosya içeriğine göre; 01.06.2015 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma ücret alacağı bakımından hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan ve hüküm altına alınan miktar karar tarihi itibari ile 2.190,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
2-Davacı temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Davalı temyizi yönünden;
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
01.10.2013 tarihli mahkeme kararının, tarafların temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddi ile fazla çalışma ücret alacağı bakımından araştırmaya yönelik bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası tesis edilen mahkeme kararına ilişkin temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan ancak hüküm kısmında belirtilen alacak miktarlarının dikkate alınmaması gerekir. Dosya içeriğine göre; 01.06.2015 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma ücret alacağı bakımından hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan ve hüküm altına alınan miktar karar tarihi itibari ile 2.190,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
2-Davacı temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.