Yargıtay 22. Hukuk Dairesi İş Hukuku
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/7213 K.2016/14101
Özet: Uyuşmazlık konusu, işçinin kıdem tazminatı ve çeşitli işçilik alacaklarının (yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ücreti) ödenmesi talebidir. Mahkeme, deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulünü karara bağlamış, ancak temyiz itirazlarını reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin alacaklarının hesaplandığı görülmüştür. Dosyada mevcut yıllık izin formlarında ise davacının yirmi gün izin kullandığı, izin formlarının da davacı tarafından imzalı olduğu görülmüştür. Davacının yıllık izinlerini kullandığı sabit olduğundan bu konudaki alacaklarının reddi gerekirken mahkemece kabulü hatalıdır.
3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda takograf kayıtlarının düzensiz ve belirsiz olduğu gerekçesiyle hesaplamalarda dikkate alınmadığı belirtilmiştir. Hesaplamada işveren kayıtları esas alınmadığına göre belirlenen fazla mesaiden uygun bir indirim yapılması gerekir. İndirim hususu değerlendirilmeden fazla mesai alacağı hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
DAVA: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin alacaklarının hesaplandığı görülmüştür. Dosyada mevcut yıllık izin formlarında ise davacının yirmi gün izin kullandığı, izin formlarının da davacı tarafından imzalı olduğu görülmüştür. Davacının yıllık izinlerini kullandığı sabit olduğundan bu konudaki alacaklarının reddi gerekirken mahkemece kabulü hatalıdır.
3-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda takograf kayıtlarının düzensiz ve belirsiz olduğu gerekçesiyle hesaplamalarda dikkate alınmadığı belirtilmiştir. Hesaplamada işveren kayıtları esas alınmadığına göre belirlenen fazla mesaiden uygun bir indirim yapılması gerekir. İndirim hususu değerlendirilmeden fazla mesai alacağı hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.