Yargıtay 22. Hukuk Dairesi İş Hukuku
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2011/5307 K.2012/770
Özet: Diyarbakır 1. İş Mahkemesi, 17/06/2010 tarihli 2009/164-2010/589 numaralı kararda, iş sözleşmesinin geçersiz feshine ve işe iadesine ilişkin davacıların talebini reddederek boşta geçen süre ücreti alacağının tutarında çelişki nedeniyle kararın BOZULMASINA, temyiz sebebine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Diyarbakır 1. İş Mahkemesi
TARİHİ: 17/06/2010
NUMARASI: 2009/164-2010/589
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı ve geçerli nedene dayanılmadan feshedildiğini ileri sürerek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine, başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde kanuni haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin görev değişikliğini kabul etmemesi sebebiyle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca kanuni haklarının ödenmesi suretiyle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.
Mahkemenin kısa kararında boşta geçen süre ücreti alacağı miktarının davacının altı aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu alacağın dört aylık olarak belirlendiğine dair hüküm kurulmuştur.
Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.
Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadların Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 10/04/1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma sebebidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda boşta geçen süre ücretinin miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, temyiz sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
TARİHİ: 17/06/2010
NUMARASI: 2009/164-2010/589
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı ve geçerli nedene dayanılmadan feshedildiğini ileri sürerek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine, başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde kanuni haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin görev değişikliğini kabul etmemesi sebebiyle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca kanuni haklarının ödenmesi suretiyle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.
Mahkemenin kısa kararında boşta geçen süre ücreti alacağı miktarının davacının altı aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu alacağın dört aylık olarak belirlendiğine dair hüküm kurulmuştur.
Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.
Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadların Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 10/04/1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma sebebidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda boşta geçen süre ücretinin miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, temyiz sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.