Yargıtay 22. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/10079 K.2016/2638
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların geceleyin vitrin camını kırarak işyerine girip 8000 lira değerinde bilgisayar ve televizyon çalmasıyla ilgili hırsızlık suçunun niteliği ve uygulanacak yasal hükümlerdi. Mahkeme, bu eylemi tamamlanmış hırsızlık olarak değerlendirerek sanıkları hapis cezasına mahkum etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasa'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; gece sayılan zaman diliminde muhkem olduğu kabul edilen vitrin camını kırmak suretiyle açarak katılanın işyerine girip toplamda 8000 lira değerinde olduğu belirtilen 3 adet bilgisayar ve televizyon çalmak şeklinde gerçekleşen sanıkların eyleminin, bulunamayan eşyalar olduğu da gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan tamamlanmış hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasa'nın 116/1-4, 119/1-c ve müştekinin şikayetçi olması karşısında 151/1. maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve mala zarar verme suçu yönünden zamanaşımı ve uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş). maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c, 151/1 maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, her iki Yasa'ya göre cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, yapılan uygulamanın açıkça sanıklar lehine olduğu anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK'nın 61/4 maddesine aykırı olarak aynı yasanın 143. maddesinin 35. maddeden sonra uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi sonuca etkili olmadığından; hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak hak yoksunluklarına ilişkin TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması ise infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasa'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; gece sayılan zaman diliminde muhkem olduğu kabul edilen vitrin camını kırmak suretiyle açarak katılanın işyerine girip toplamda 8000 lira değerinde olduğu belirtilen 3 adet bilgisayar ve televizyon çalmak şeklinde gerçekleşen sanıkların eyleminin, bulunamayan eşyalar olduğu da gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan tamamlanmış hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasa'nın 116/1-4, 119/1-c ve müştekinin şikayetçi olması karşısında 151/1. maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve mala zarar verme suçu yönünden zamanaşımı ve uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş). maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c, 151/1 maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, her iki Yasa'ya göre cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, yapılan uygulamanın açıkça sanıklar lehine olduğu anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK'nın 61/4 maddesine aykırı olarak aynı yasanın 143. maddesinin 35. maddeden sonra uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi sonuca etkili olmadığından; hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak hak yoksunluklarına ilişkin TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması ise infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.