Yargıtay 21. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/5111 K.2016/5237
Özet: İş Mahkemesi, tazminat talebine ilişkin dosyayı 2014/550 sayılı Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasıyla birleştirerek, 02.1992 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde, birleştirme kararının nihai olmadığını belirterek, davacının vekilinin temyiz dilekçesini 03.2016 tarihinde oybirliğiyle REDDİNER.
MAHKEMESİ: İş Mahkemesi
KARAR
Dava, tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, dava dosyası ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/550 esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle birleştirme kararı verilmiştir.
....02.1992 tarihli ...... sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile bir yerde bulunan aynı düzeydeki mahkemelerin (Asliye Hukuk Mahkemeleri) tümü aynı mahkeme olarak kabul edilmiştir. Böyle olunca mahkemenin birleştirme kararı nihai bir karar niteliğinde olmadığından, birleştirme kararı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 48. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 168. maddesi uyarınca ancak hükümle birlikte temyiz yoluna gidilebilir.
Yukarıda belirtilen gerekçelerle, mahkemece verilen karar niteliği bakımından birleştirme kararı olduğundan ve birleştirme kararlarının yalnız başına temyizinin mümkün olmaması ve esas hükümle birlikte temyiz edilebileceği göz önünde tutularak temyiz dilekçesinin reddi cihetine gitmek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
KARAR
Dava, tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, dava dosyası ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/550 esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle birleştirme kararı verilmiştir.
....02.1992 tarihli ...... sayılı İçtihadı Birleştirme kararı ile bir yerde bulunan aynı düzeydeki mahkemelerin (Asliye Hukuk Mahkemeleri) tümü aynı mahkeme olarak kabul edilmiştir. Böyle olunca mahkemenin birleştirme kararı nihai bir karar niteliğinde olmadığından, birleştirme kararı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 48. maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 168. maddesi uyarınca ancak hükümle birlikte temyiz yoluna gidilebilir.
Yukarıda belirtilen gerekçelerle, mahkemece verilen karar niteliği bakımından birleştirme kararı olduğundan ve birleştirme kararlarının yalnız başına temyizinin mümkün olmaması ve esas hükümle birlikte temyiz edilebileceği göz önünde tutularak temyiz dilekçesinin reddi cihetine gitmek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.