Yargıtay 21. Hukuk Dairesi İş Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/13074 K.2016/15589
Özet: İçtihat Metni Merkezi İş Mahkemesi, 04.08.2007 trafik kazasıyla oluşan tedavi giderleri için 2918 sayılı kanun gereği davalı bir Kurumdan tahsil talebini reddetti, ardından YMM’nin 427. maddesine göre temyiz hakkı için 2.190,00 TL’lik ilke ağırlığını aşmadığı gerekçesiyle davacı vekilin temyiz dilekçesini reddetti.
MAHKEMESİ: İş Mahkemesi
KARAR
Dava, davacının 04.08.2007 tarihinde geçirdiği trafik kazası nedeniyle oluşan tedavi giderlerinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 98. maddesine göre davalı Kurumdan tahsili talebine ilişkindir.
Mahkemece davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3. maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2016 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.190,00 TL.’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, davaya konu alacak miktarı 985 TL'dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
KARAR
Dava, davacının 04.08.2007 tarihinde geçirdiği trafik kazası nedeniyle oluşan tedavi giderlerinin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 98. maddesine göre davalı Kurumdan tahsili talebine ilişkindir.
Mahkemece davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3. maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2016 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.190,00 TL.’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, davaya konu alacak miktarı 985 TL'dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.