Yargıtay 21. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/9810 K.2017/1021
Özet: İçtihat Metni Mahkemesi, 2014/288 kararına karşı Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.06.2014 tarihli itiraz reddi; Nizip Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.06.2014 kararının hukuki değerden yoksunluğuna dayanarak, sanığın 14.08.2014 tarihli ek kararın temyiz talebinin reddiyle, 3000 TL adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle, 01.03.2017 tarihinde oybirliği ile kararla, ek kararın ONANMASINI KABUL ETTİ.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Temyizin reddi Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2014 tarihli 2013/505 Esas 2014/288 sayılı kararına karşı itiraz yolunun kapalı olması nedeniyle, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.06.2014 tarihli itirazın reddine dair kararın ve yine Nizip Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.06.2014 tarih 2014/295 D.İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğunun anlaşılması üzerine, sanığın temyiz isteminin Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.08.2014 tarihli ek kararına yönelik olduğunun kabülüyle yapılan incelemede; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 3000 TL adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 14.08.2014 sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, 14.08.2014 tarihli ek kararının ONANMASINA, 01.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
HÜKÜM: Temyizin reddi Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2014 tarihli 2013/505 Esas 2014/288 sayılı kararına karşı itiraz yolunun kapalı olması nedeniyle, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.06.2014 tarihli itirazın reddine dair kararın ve yine Nizip Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.06.2014 tarih 2014/295 D.İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğunun anlaşılması üzerine, sanığın temyiz isteminin Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.08.2014 tarihli ek kararına yönelik olduğunun kabülüyle yapılan incelemede; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 3000 TL adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 14.08.2014 sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, 14.08.2014 tarihli ek kararının ONANMASINA, 01.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.