Yargıtay 21. Ceza Dairesi Ceza Hukuku Vergi Hukuku
Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/1714 K.2017/1497
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi 21. Ceza Dairesi, 2017/1497 K. kararında, sanığın 2005‑2006 yıllarında vergi matrahını azaltacak şekilde defter kayıt yapma suçunu isabetsiz kabul edip 213 sayılı Kanun hükümlerine göre düşmeyi kabul etti, 2004 suçunu zamanaşıması başlıyoruz ve savunmayı reddederek 22.03.2017’de oybirliğiyle kararını öngörüsüz onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM: Düşme, mahkumiyet
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında vergi matrahını azaltacak şekilde başka defter ve belgelere kayıt yapma” suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan ve 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında vergi matrahını azaltacak şekilde başka defter ve belgelere kayıt yapma ” suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekilinin ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM: Düşme, mahkumiyet
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında vergi matrahını azaltacak şekilde başka defter ve belgelere kayıt yapma” suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan ve 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında vergi matrahını azaltacak şekilde başka defter ve belgelere kayıt yapma ” suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekilinin ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.