Yargıtay 21. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/9135 K.2016/7984
Özet: (1) Sanık, “iftira” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarından hüküm giymiş olup, savunmasının temyiz itirazları incelenmiştir; (2) Mahkeme, sanığın itiraya ilişkin kararını itiraz olarak kabul edip, resmi belgede sahtecilik kararı için eksik delil ve prosedür hatalarını göz önünde bulundurarak hükmü bozmuş ve mahkumiyet kararını iptal etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik, iftira
HÜKÜM: Mahkumiyet
I-) Sanık hakkında “iftira” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki isteminin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
II-) Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
1-) Sanığın keşideci gözüktüğü suça konu 15.03.2010 keşide tarihli 6.500 TL bedelli çeki başkasına düzenletip kullanmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanık söz konusu çeki kendisinin imzalamadığını, bu çekin aracından çalınan çeklerden birisi olduğunu ve bununla ilgili şikayette bulunduğunu, katılanla sadece bir kez ticari ilişkilerinin olduğunu ve karşılığını peşin olarak ödediğini, çeki kendisinin vermediğini savunması, katılanın da söz konusu çeki lambiri satmaları karşılığında sanıktan aldıklarını beyan etmesi fakat buna dair herhangi bir fatura sunamaması ve çek üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen ekspertiz raporunda da imza ve yazıların sanığa ait olmadığının tespit edilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından sanığın ve katılanın ticari defter ve belgeleri getirtilerek suç tarihinde sanık ile katılan arasında bu çek bedeli kadar herhangi bir ticari ilişki olup olmadığına yönelik karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,
2-) Emanette kayıtlı suça konu çekin dosyada delil olarak saklanılmasına karar verilmesi gerekirken akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemiş olması,
3-) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik, iftira
HÜKÜM: Mahkumiyet
I-) Sanık hakkında “iftira” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki isteminin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
II-) Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
1-) Sanığın keşideci gözüktüğü suça konu 15.03.2010 keşide tarihli 6.500 TL bedelli çeki başkasına düzenletip kullanmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanık söz konusu çeki kendisinin imzalamadığını, bu çekin aracından çalınan çeklerden birisi olduğunu ve bununla ilgili şikayette bulunduğunu, katılanla sadece bir kez ticari ilişkilerinin olduğunu ve karşılığını peşin olarak ödediğini, çeki kendisinin vermediğini savunması, katılanın da söz konusu çeki lambiri satmaları karşılığında sanıktan aldıklarını beyan etmesi fakat buna dair herhangi bir fatura sunamaması ve çek üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen ekspertiz raporunda da imza ve yazıların sanığa ait olmadığının tespit edilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından sanığın ve katılanın ticari defter ve belgeleri getirtilerek suç tarihinde sanık ile katılan arasında bu çek bedeli kadar herhangi bir ticari ilişki olup olmadığına yönelik karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,
2-) Emanette kayıtlı suça konu çekin dosyada delil olarak saklanılmasına karar verilmesi gerekirken akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemiş olması,
3-) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.