Yargıtay 20. Hukuk Dairesi Usul Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/2009 K.2016/2280
Özet: Mahkeme, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı nedeniyle reddini belirterek, temyiz harcının geri verilmesini 25/02/2016 tarihlerinde oy birliği ile kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, gereği düşünüldü:
KARAR
Mahkeme hükmü davacılar vekiline 15.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 36/A maddesinde öngörülen (7) günlük yasal süre geçirildikten sonra davacılar vekili tarafından 23.10.2015 hâkim havale tarihli dilekçe ile aynı gün temyiz harcı yatırılmak suretiyle verilmiştir.
Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra temyiz isteminde bulunulduğundan temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde geri verilmesine 25/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, gereği düşünüldü:
KARAR
Mahkeme hükmü davacılar vekiline 15.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 36/A maddesinde öngörülen (7) günlük yasal süre geçirildikten sonra davacılar vekili tarafından 23.10.2015 hâkim havale tarihli dilekçe ile aynı gün temyiz harcı yatırılmak suretiyle verilmiştir.
Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra temyiz isteminde bulunulduğundan temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde geri verilmesine 25/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.