Yargıtay 20. Hukuk Dairesi İcra ve İflas Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2011/32 K.2011/508
Özet: Mahkeme, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarını reddederek hükmün onamaya koydu ve temyiz eden tarafın onama harcını ödemesini karar verdi.
MAHKEMESİ: İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen icra takibine itiraz davası sırasında davacı 30.06.2010 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.
Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Hakimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.Y.U.Y.'nın 29. Maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir.
Yargılama sürürken taraflardan birinin mahkeme hakimi hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması, H.Y.U.Y.’nın 29/5. maddesinde belirtilen “davalı olmak” anlamında yorumlanamaz. Aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hakimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi, bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına gelir. Hiçbir hukuk kuralı, kötü niyetliyi korumaz. Aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hakimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olacağı gibi, tabii hakim ilkesini de zedeleyecektir. Bu nedenle, konuyu inceleyen mercinin H.Y.U.Y.’nın 29/5. maddesi hükmünü yorumlaması usul ve yasalara uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21.01.2011 günü oybirliği karar verildi.
Taraflar arasında görülen icra takibine itiraz davası sırasında davacı 30.06.2010 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.
Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Hakimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.Y.U.Y.'nın 29. Maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir.
Yargılama sürürken taraflardan birinin mahkeme hakimi hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması, H.Y.U.Y.’nın 29/5. maddesinde belirtilen “davalı olmak” anlamında yorumlanamaz. Aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hakimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi, bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına gelir. Hiçbir hukuk kuralı, kötü niyetliyi korumaz. Aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hakimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olacağı gibi, tabii hakim ilkesini de zedeleyecektir. Bu nedenle, konuyu inceleyen mercinin H.Y.U.Y.’nın 29/5. maddesi hükmünü yorumlaması usul ve yasalara uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21.01.2011 günü oybirliği karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.