Yargıtay 20. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/7546 K.2018/5769
Özet: 1) Uyuşturucu madde ticareti suçuyla ilgili sanıkların mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu yapılmıştır. 2) Mahkeme, temyizleri esastan reddederek sanıkların mahkumiyet kararını onaylamış ve delillerin hatalı değerlendirilmiş olduğunu kabul etmiştir.
Mahkeme: Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: 1-Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/03/2017 tarih,
2016/244 E.- 20017/130 K. sayılı kararı ile; mahkumiyet (tüm sanıklar hakkında)
2-İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin
21/09/2017 tarih, 2017/1501 E.- 2017/1264 K. sayılı kararı ile;
a-İstinaf başvurusunun esastan reddi (sanıklar ...,
... ve ... hakkında)
b-İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (sanık
... hakkında)
2-Sanık ... müdafii
3-Sanık ... müdafii
4-Sanık ...
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... ve müdafiinin; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın ticaret amaçlı uyuşturucu nakletme eylemine katılmadığına, sanık ... müdafiinin; eksik araştırma yapıldığına, delillerin yanlış değerlendirildiğine ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, TCK 188/5 uygulama koşulları bulunmadığına ve sanık ...'nin; atılı suçu işlemediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, hakkında hatalı olarak TCK 188/5 uygulandığına ilişkin temyiz istemlerinin hükmün hukuki yönüne ait olduğu değerlendirilerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK’nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 06/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: 1-Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/03/2017 tarih,
2016/244 E.- 20017/130 K. sayılı kararı ile; mahkumiyet (tüm sanıklar hakkında)
2-İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin
21/09/2017 tarih, 2017/1501 E.- 2017/1264 K. sayılı kararı ile;
a-İstinaf başvurusunun esastan reddi (sanıklar ...,
... ve ... hakkında)
b-İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (sanık
... hakkında)
2-Sanık ... müdafii
3-Sanık ... müdafii
4-Sanık ...
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... ve müdafiinin; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın ticaret amaçlı uyuşturucu nakletme eylemine katılmadığına, sanık ... müdafiinin; eksik araştırma yapıldığına, delillerin yanlış değerlendirildiğine ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, TCK 188/5 uygulama koşulları bulunmadığına ve sanık ...'nin; atılı suçu işlemediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, hakkında hatalı olarak TCK 188/5 uygulandığına ilişkin temyiz istemlerinin hükmün hukuki yönüne ait olduğu değerlendirilerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK’nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 06/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.