Yargıtay20. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/4089 K.2017/6003
Özet: Uyuşmazlık, 6136 sayılı Uyuşturucu Madde Kanunu ve 2313 sayılı Kanun’a muhalefet suçları ile ilgili sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının, mahkumiyetin ve kezli suçların zamanaşımı nedeniyle iptal edilmesi gerektiği talebidir. Mahkeme, sanığın uyuşturucu suçlarından mahkumiyetini iptal ederek, ilgili tedbir ve mahkumiyet kararlarını bozar ve 6136 sayılı kanuna muhalefetten kaynaklanan mahkumiyeti ancak verilsin diye karar verir.
Mahkeme: Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma 6136 sayılı kanuna muhalefet, 2313 sayılı kanuna muhalefet
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanık ... hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere, "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği, 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
2-Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanık hakkında 02.07.2009 tarihindeki mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin yapılmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-(e) maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
3-Sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanık ...'in evinde yapılan aramada poşet içerisinde 647,1 gram esrar ele geçtiği, sanık ...'in bu esrarı kendisinin ektiğini beyan ettiği, sanık ... ve ...'in evinde yapılan aramada ekili kenevir bitkisine rastlanmadığı, sanık ...'in kenevir ektiği ya da yetiştirdiğine ilişkin maddi bir bulgu elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığından atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suçlar: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma 6136 sayılı kanuna muhalefet, 2313 sayılı kanuna muhalefet
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanık ... hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere, "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği, 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
2-Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanık hakkında 02.07.2009 tarihindeki mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin yapılmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-(e) maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
3-Sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanık ...'in evinde yapılan aramada poşet içerisinde 647,1 gram esrar ele geçtiği, sanık ...'in bu esrarı kendisinin ektiğini beyan ettiği, sanık ... ve ...'in evinde yapılan aramada ekili kenevir bitkisine rastlanmadığı, sanık ...'in kenevir ektiği ya da yetiştirdiğine ilişkin maddi bir bulgu elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığından atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.