Yargıtay 20. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/2188 K.2015/1954
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, 11/07/2007’te verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına karşı 26/06/2008’te tutulan hükme yönelik sanığın temyiz isteğini REDDI GARİPHERİ 11/06/2015’te oybirliğiyle karara bağladı.
Mahkeme: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya İncelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince 11/07/2007 tarihinde verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil, itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, tebliğnamede belirtilen, sanığın temyiz isteğinin 11/07/2007 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik sayılması gerektiğine ve sonraki işlemlerin yok hükmünde olduğuna ilişkin düşünce benimsenmeyerek, 26/06/2008 tarihli hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yokluğunda verilip sanığa 13/10/2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 27/10/2008 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 11/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya İncelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince 11/07/2007 tarihinde verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil, itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, tebliğnamede belirtilen, sanığın temyiz isteğinin 11/07/2007 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik sayılması gerektiğine ve sonraki işlemlerin yok hükmünde olduğuna ilişkin düşünce benimsenmeyerek, 26/06/2008 tarihli hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yokluğunda verilip sanığa 13/10/2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 27/10/2008 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 11/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.