Yargıtay 20. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/14310 K.2017/6422
Özet: Mahkeme, kağıt üzerinde TCK 187/2’nin uygulanmasından dolayı sanığa takılan fazla cezanın ve 53/5 maddesinin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğunun istinaden, 23.11.2017’te oybirliğiyle karar vererek kararını bozdu.
Mahkeme: Asliye Mahkemesi
Suç: Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç satma
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın belediyeden aldığı işyeri açma ve çalışma ruhsatı gereğince ruhsatta yazılı adreste aktarlık yaptığı, aktarlığın yoğun bir bilgi birikimi ve tecrübe gerektiren bir meslek veya sanat dalı olmadığı gibi, belediyeden alınan işyeri açma ve çalışma ruhsatının da kanunda belirtilen “resmi bir izne dayalı olarak yürütülen meslek” kapsamında verilen izinden sayılamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde TCK’nın 187/2. maddesi gereğince uygulama yapılarak, sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
b) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç satma
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın belediyeden aldığı işyeri açma ve çalışma ruhsatı gereğince ruhsatta yazılı adreste aktarlık yaptığı, aktarlığın yoğun bir bilgi birikimi ve tecrübe gerektiren bir meslek veya sanat dalı olmadığı gibi, belediyeden alınan işyeri açma ve çalışma ruhsatının da kanunda belirtilen “resmi bir izne dayalı olarak yürütülen meslek” kapsamında verilen izinden sayılamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde TCK’nın 187/2. maddesi gereğince uygulama yapılarak, sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
b) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.