Yargıtay 20. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/11756 K.2017/4041
Özet: 2023/456 sayılı kararla 17.01.2012 tarihli 4.800 TL adli para cezası ve tedavi‑denetimli serbestlik tedbirine ne yazık ki 05.12.2013 tarihli 4.000 TL adli para cezası getirerek, 5275 sayılı Kanun’un 101/3 maddesi uyarınca itirazla ilgili kararın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesi kararlaştırıldı.
Mahkeme: 2. Çocuk Mahkemesi
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
17.01.2012 tarihinde 2011/350 esas ve 2012/17 sayılı karar ile sanığın TCK'nın 191/1,31/3,50/1-a maddeleri gereğince 4.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden 15.02.2012 tarihinde kesinleştiği; Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 26.11.2012 tarihli yazısı üzerine Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.11.2012 tarihli yazısı ile hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine duruşma açılarak aynen infaz kararı verilmesi gerekirken 05.12.2013 tarihinde sanığın TCK'nın 191/1,31/3,62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve 101. maddeleri uyarınca infaza yönelik olarak verilen Mersin 2. Çocuk Mahkemesi’nin 05.12.2013 tarih 2013/456 esas ve 2013/849 karar sayılı kararının 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna değil, itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
17.01.2012 tarihinde 2011/350 esas ve 2012/17 sayılı karar ile sanığın TCK'nın 191/1,31/3,50/1-a maddeleri gereğince 4.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden 15.02.2012 tarihinde kesinleştiği; Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 26.11.2012 tarihli yazısı üzerine Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.11.2012 tarihli yazısı ile hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine duruşma açılarak aynen infaz kararı verilmesi gerekirken 05.12.2013 tarihinde sanığın TCK'nın 191/1,31/3,62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve 101. maddeleri uyarınca infaza yönelik olarak verilen Mersin 2. Çocuk Mahkemesi’nin 05.12.2013 tarih 2013/456 esas ve 2013/849 karar sayılı kararının 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna değil, itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.