‹ Ana sayfa
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Aile Hukuku

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/22841 K.2017/13552

Esas No: 2016/22841 · Karar No: 2017/13552 · Karar Tarihi: 29.11.2017
Özet: Uyuşmazlık, mahkemeye belirlenen boşanma davasında davalı kadın tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının ilk derece kararında az bulunması nedeniyle temyizde yeniden değerlendirilmesidir; mahkeme, ilk mahkemenin kararını bozmayı kabul ederek davalı kadına 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminat ödemesini emredmiştir.
MAHKEMESİ: Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 29.11.2017

KARŞI OY YAZISI
İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda, davacı kadın yararına hükmedilen 15.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat miktarı az bulunarak, Dairemizin 30.11.2015 gün 2015/8173 esas 2015/22649 karar sayılı ilamı ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ve davalı kadın yararına bu kez 50.000 TL. maddi, 50.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davacı kadın yararına bozmaya uyularak tayin edilen maddi ve manevi tazminat miktarı, bozmadan beklenen amacı karşılamaktan uzaktır.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında, davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır.

Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m.174/2) tazminat takdiri gerekir. Temyiz edilen hüküm bu yönüyle bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan sebeple, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?