Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Aile Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11099 K.2012/30770
Özet: (1) Tarafların aralarındaki boşanma davasında, mahkeme davacı kadına kusur yükleyerek tazminat ve ziynet alacağı talebini reddetmiş; (2) Temyiz mahkemesi bu kararın kusurlu olduğunu belirterek hükmü bozmuş, temyiz peşin harcını geri vermiş ve 15 gün içinde düzeltme yolunu açık bırakmıştır.
MAHKEMESİ: Ankara 9. Aile Mahkemesi
TARİHİ: 06.02.2012
NUMARASI: Esas no: 2011/454 Karar no:2012/174
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece davacı kadına kusur olarak yüklenilen, ceza davasına da konu olan, taraflar arsındaki karşılıklı fiziksel şiddet olayından sonra tarafların barışıp yeniden bir araya geldikleri ve 2011 yılı Ocak ayına kadar birlikte yaşadıkları, gösterilen delillerle sabit olmuştur. Bu durumda bu olaylar, taraflarca affedilmiş, en azından hoşgörüyle karşılanmış sayılması gerektiğinden bu olaylar boşanma sebebi olarak kabul edilemez. Ne var ki; toplanan delillerle, tarafların bu şekilde yeniden bir araya gelmesinden sonra, davalı kocanın birlik görevlerini yapmamaya başladığı, son olarak da eşine hakaret edip, ortak konutun kilidini değiştirdiği; bu suretle tarafların fiilen ayrı yaşamaya başladıkları anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; boşanmaya neden olan olaylarda kusur tamamen davalı kocada olup; davacı kadına kusur yüklenmesi doğru olmamıştır. Durum böyleyken; mahkemece tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu kabul edilmesi bu hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilmek suretiyle de davacı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
2-Davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Davacı kadın, ziynet eşyası alacağı talebini gösterdiği diğer delilerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacının açıkça “yemin” deliline de dayandığı görülmektedir. Bu durumda; mahkemece davacıya yemin teklif hakkı bulunduğu hatırlatılıp, teklifte bulunduğu ve davalı da bunu kabul ettiği takdirde; davalının yemininin usulünce eda ettirilmesi (HMK. md.225 vd.) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (Salı)
TARİHİ: 06.02.2012
NUMARASI: Esas no: 2011/454 Karar no:2012/174
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece davacı kadına kusur olarak yüklenilen, ceza davasına da konu olan, taraflar arsındaki karşılıklı fiziksel şiddet olayından sonra tarafların barışıp yeniden bir araya geldikleri ve 2011 yılı Ocak ayına kadar birlikte yaşadıkları, gösterilen delillerle sabit olmuştur. Bu durumda bu olaylar, taraflarca affedilmiş, en azından hoşgörüyle karşılanmış sayılması gerektiğinden bu olaylar boşanma sebebi olarak kabul edilemez. Ne var ki; toplanan delillerle, tarafların bu şekilde yeniden bir araya gelmesinden sonra, davalı kocanın birlik görevlerini yapmamaya başladığı, son olarak da eşine hakaret edip, ortak konutun kilidini değiştirdiği; bu suretle tarafların fiilen ayrı yaşamaya başladıkları anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; boşanmaya neden olan olaylarda kusur tamamen davalı kocada olup; davacı kadına kusur yüklenmesi doğru olmamıştır. Durum böyleyken; mahkemece tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu kabul edilmesi bu hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilmek suretiyle de davacı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
2-Davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Davacı kadın, ziynet eşyası alacağı talebini gösterdiği diğer delilerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacının açıkça “yemin” deliline de dayandığı görülmektedir. Bu durumda; mahkemece davacıya yemin teklif hakkı bulunduğu hatırlatılıp, teklifte bulunduğu ve davalı da bunu kabul ettiği takdirde; davalının yemininin usulünce eda ettirilmesi (HMK. md.225 vd.) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (Salı)
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.