Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Aile Hukuku
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/4825 K.2012/1929
Özet: Uyuşmazlık konusu, eşlerin eşit kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanma talebi üzerine mahkeme kararının gerekçesinin değiştirilmesi ve yoksulluk nafakası davasının yeniden değerlendirilmesidir. Mahkeme, temyiz edilen hükmün 2. ve 3. maddelerdeki eksiklikleri bozarak boşanma kararının gerekçesini değiştirip onaylamış, yoksulluk nafakasını reddetmesini düzelterek davacı kadına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir etmiştir.
MAHKEMESİ: Gölhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ: 14.12.2010
NUMARASI: Esas no:2009/140 Karar no:2010/170
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Toplanan delillerden, davalı kadının ceza davasına da konu olan telefon mesajlarıyla davacı kocasına hakaret ettiği, buna karşılık davacı kocanın eşini istemediğini söyleyerek birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, evlilik birliğinin iki tarafın belirtilen eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin kusurun tamamen davalı kadında olduğu şeklindeki belirlemesi doğru değilse de; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca eşit kusur durumunda da boşanma kararı verilebileceğinden; boşanma hükmü bu sebeple sonuç olarak doğrudur. Hükmün gerekçesi hatalı olmakla birlikte hüküm sonuç olarak doğruysa; temyiz incelemesinde hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanması mümkündür (HUMK.md.438/son). Bu nedenle hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek boşanma hükmünün onanmasına karar verilmiş ve davalının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK.md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere Gülsüm yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Yukarıda açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, boşanma hükmünün açıklanan şekilde gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin de yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.01.02.2012(Çar.)
TARİHİ: 14.12.2010
NUMARASI: Esas no:2009/140 Karar no:2010/170
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Toplanan delillerden, davalı kadının ceza davasına da konu olan telefon mesajlarıyla davacı kocasına hakaret ettiği, buna karşılık davacı kocanın eşini istemediğini söyleyerek birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, evlilik birliğinin iki tarafın belirtilen eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin kusurun tamamen davalı kadında olduğu şeklindeki belirlemesi doğru değilse de; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca eşit kusur durumunda da boşanma kararı verilebileceğinden; boşanma hükmü bu sebeple sonuç olarak doğrudur. Hükmün gerekçesi hatalı olmakla birlikte hüküm sonuç olarak doğruysa; temyiz incelemesinde hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanması mümkündür (HUMK.md.438/son). Bu nedenle hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek boşanma hükmünün onanmasına karar verilmiş ve davalının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK.md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere Gülsüm yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Yukarıda açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, boşanma hükmünün açıklanan şekilde gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin de yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.01.02.2012(Çar.)
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.