Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Aile Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/22989 K.2012/17733
Özet: (1) Taraflar arasında, kocanın evdeki kusurları nedeniyle “boşanma” davası açılmış ve mahkeme bu kusurların affedildiğini, boşanmayı gerektiren şartların bulunmadığını belirlemiştir; (2) Mahkeme, temyiz edilen kararın bozulmasına ve kocanın lehine manevi tazminat verilmesine karar vererek, davacı‑karşı davalı kadının talebini reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Niğde 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ: 27.9.2011
NUMARASI: Esas no:2010/828 Karar no:2011/688
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından; reddedilen boşanma davası, kocanın davasında kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kocanın Adana 4. Aile Mahkemesinin 2010/114 değiş iş sayılı dosyası ile davacı-karşı davalı kadına eve dön ihtarında bulunduğu ve eve dönmesini istediğini bildirdiğine göre, eşinin ihtar tarihinden önceki kusurlu davranışlarını affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Artık; ihtar tarihinden önceki bu olaylara dayanılarak ihtar çeken eş tarafından boşanma talebinde bulunulamaz. Bu ihtar isteğinden sonra da yeni bir olayın varlığı iddia ve ıspat edilememiştir. Bu durumda davalı-karşı davacı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı davasının reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış; yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
3-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi eve dön ihtarı ile davalı-karşı davacı koca, eşinin kusurlarını affettiğinden, davacı-karşı davalı kadının boşanmayı gerektiren kusuru bulunmamaktadır. Boşanma sonucu manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat yükümlüsünün kusurunun varlığı koşuldur (TMK.m.174/2). Durum böyleyken davacı-karşı davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü ve buna bağlı olarak davalı-karşı davacı koca yararına manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2012 (Çrş.)
TARİHİ: 27.9.2011
NUMARASI: Esas no:2010/828 Karar no:2011/688
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından; reddedilen boşanma davası, kocanın davasında kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kocanın Adana 4. Aile Mahkemesinin 2010/114 değiş iş sayılı dosyası ile davacı-karşı davalı kadına eve dön ihtarında bulunduğu ve eve dönmesini istediğini bildirdiğine göre, eşinin ihtar tarihinden önceki kusurlu davranışlarını affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Artık; ihtar tarihinden önceki bu olaylara dayanılarak ihtar çeken eş tarafından boşanma talebinde bulunulamaz. Bu ihtar isteğinden sonra da yeni bir olayın varlığı iddia ve ıspat edilememiştir. Bu durumda davalı-karşı davacı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı davasının reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış; yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
3-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi eve dön ihtarı ile davalı-karşı davacı koca, eşinin kusurlarını affettiğinden, davacı-karşı davalı kadının boşanmayı gerektiren kusuru bulunmamaktadır. Boşanma sonucu manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat yükümlüsünün kusurunun varlığı koşuldur (TMK.m.174/2). Durum böyleyken davacı-karşı davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü ve buna bağlı olarak davalı-karşı davacı koca yararına manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2012 (Çrş.)
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.