Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/48 K.2024/5316
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 141/1. maddesi kapsamında hırsızlık suçu için verip daha sonra 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı Kanun’a uygun olarak temyiz edilirken, 01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle bozma kararı almıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça konu aracın bulunduğu yerin TCK'nın 142/2-h maddesinde belirtilen çerçevede bir binanın eklentisi sayılan nitelikteki hastahane otoparkı içinde olup olmadığı, dosyaya ekli ve karara dayanak yapılan fotoğraf içeriğinden tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılamadığından, mahkemece suça konu yerde keşif yapılarak denetime elverişli yeterli sayıda fotoğraf çekilip, eklenti niteliği taşıyıp taşımadığı açıklığa kavuşturulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile eylemin TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile uzlaşma sebebiyle düşme kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça konu aracın bulunduğu yerin TCK'nın 142/2-h maddesinde belirtilen çerçevede bir binanın eklentisi sayılan nitelikteki hastahane otoparkı içinde olup olmadığı, dosyaya ekli ve karara dayanak yapılan fotoğraf içeriğinden tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılamadığından, mahkemece suça konu yerde keşif yapılarak denetime elverişli yeterli sayıda fotoğraf çekilip, eklenti niteliği taşıyıp taşımadığı açıklığa kavuşturulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile eylemin TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile uzlaşma sebebiyle düşme kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.