Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7607 K.2022/16059
Özet: Uyuşmazlık, sanığın konut dokunulmazlığının ihlaliyle ilgili hırsızlık ve mala zarar verme suçlamalarına karşı açtığı temyiz başvurusundan kaynaklanmaktadır. Mahkeme, temyiz başvurularını reddederek sanığı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetle cezalandırmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tüm dosya içeriği ile UYAP üzerinden yapılan incelemede sonucunda; İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2015 tarihli ve 2014/233 E., 2015/420 K. sayılı dosyasının, sanık ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında, müşteki ...’e ait “Güzeltepe mahallesi ..... sayılı adresinden 500 TL para ile altın künye çalınması eylemine ilişkin yargılamaya dair olduğu ve temyize konu davanın mükerrer dava olarak kabulünün mümkün olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
I) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi yerine aynı Yasa'nın 116/4. maddesi olarak hatalı yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tüm dosya içeriği ile UYAP üzerinden yapılan incelemede sonucunda; İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2015 tarihli ve 2014/233 E., 2015/420 K. sayılı dosyasının, sanık ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında, müşteki ...’e ait “Güzeltepe mahallesi ..... sayılı adresinden 500 TL para ile altın künye çalınması eylemine ilişkin yargılamaya dair olduğu ve temyize konu davanın mükerrer dava olarak kabulünün mümkün olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
I) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi yerine aynı Yasa'nın 116/4. maddesi olarak hatalı yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.