Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/428 K.2022/5729
Özet: Uyuşmazlık, kamu malına zarar verme suçu işlenmiş ve beraat eden sanıkların vekil ücretinin ayrı ayrı mı yoksa tek bir ücretle mi ödenmesi gerektiği üzerineydi. Mahkeme, vekil ücretini tek bir maktu ücretle ödeyen sanıkların dinlenmesini reddetti ve beraat kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu malına zarar verme
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yokluğunda verilen ve 26.03.2021 tarihinde tebliğ edilen 25/06/2015 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 09.04.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz eden suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden her bir sanık adına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” biçimindeki düzenleme ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978 tarihli ve 2/324-350 sayılı kararı uyarınca; vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasının değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedinin esas alındığı; buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmaması karşısında, davada kendilerini aynı vekil ile temsil ettiren sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... yararına tek bir maktu vekalet ücretine hükmolunmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/11-1322 E. - 2013/421 K. Sayılı ve 22.10.2013 tarihli kararında açıklandığı gibi, hükmün yalnız sanıklar vekili tarafından vekalet ücretine hükmedilmediğinden bahisle temyiz edilmesi durumunda, temyiz incelemesi de yalnızca vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılacağından, sanıklar müdafiinin "vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine" ilişkin talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kamu malına zarar verme
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yokluğunda verilen ve 26.03.2021 tarihinde tebliğ edilen 25/06/2015 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 09.04.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz eden suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden her bir sanık adına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” biçimindeki düzenleme ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978 tarihli ve 2/324-350 sayılı kararı uyarınca; vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasının değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedinin esas alındığı; buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmaması karşısında, davada kendilerini aynı vekil ile temsil ettiren sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... yararına tek bir maktu vekalet ücretine hükmolunmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/11-1322 E. - 2013/421 K. Sayılı ve 22.10.2013 tarihli kararında açıklandığı gibi, hükmün yalnız sanıklar vekili tarafından vekalet ücretine hükmedilmediğinden bahisle temyiz edilmesi durumunda, temyiz incelemesi de yalnızca vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılacağından, sanıklar müdafiinin "vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine" ilişkin talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.