Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/2001 K.2025/4492
Özet: 1. Uyuşmazlık, ilk derece mahkemesinde hırsızlık suçundan beraat edilen sanık ve katılanın temyiz başvurusunun, hükmin hukuka aykırı oluşuna dair gerekçe sunulup sunulmadığı hususudur. 2. Mahkeme, temyiz sebeplerinin yasal gerekliliklere uygun olmadığını belirterek, hürmeti ona vermiş ve kararın onanmasını, davanın ilgili asliye ceza mahkemesine ve Yargıtay'a gönderilmesini öngörerek temyiz isteğini reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/1666 E., 2019/2337 K. SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık ve arkadaşının, önce katılanı dolandırmaya çalıştığına, sonrasında sanığın paraların olduğu odaya tek başına girerek parayı çaldığına, tanık Cennet'in soruşturma aşamasındaki ifadesinin, kızıyla evli olan sanığı korumak adına verildiğine, alışveriş merkezi kamera kayıtlarından, alışveriş merkezinde iken aracın yanına başkaca kimsenin yaklaşmadığının tespit edildiğine, paranın, tanık Cennet'in evinde iken sanık tarafından çalındığının sabit olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık suçundan verilen beraat kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI: 2019/1666 E., 2019/2337 K. SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık ve arkadaşının, önce katılanı dolandırmaya çalıştığına, sonrasında sanığın paraların olduğu odaya tek başına girerek parayı çaldığına, tanık Cennet'in soruşturma aşamasındaki ifadesinin, kızıyla evli olan sanığı korumak adına verildiğine, alışveriş merkezi kamera kayıtlarından, alışveriş merkezinde iken aracın yanına başkaca kimsenin yaklaşmadığının tespit edildiğine, paranın, tanık Cennet'in evinde iken sanık tarafından çalındığının sabit olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık suçundan verilen beraat kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.