Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/10174 K.2024/732
BOZMAÜZERİNE
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/651 E., 2021/691 K. SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, 26.07.2015 tarihli duruşma tutanağında beyan ettiği bilinen son adresinden farklı bir adrese duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğe çıkartıldığı ve muhatabın adresinin değiştiği ve yeni adresinin bilinmemesi üzerine anılan tebligatın iade edildiği anlaşılmakla; duruşmalardan usûlüne uygun haberdar edilmeyen sanığın duruşmada hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 147. ve 193. maddelerine aykırı davranılıp savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/651 E., 2021/691 K. SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, 26.07.2015 tarihli duruşma tutanağında beyan ettiği bilinen son adresinden farklı bir adrese duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğe çıkartıldığı ve muhatabın adresinin değiştiği ve yeni adresinin bilinmemesi üzerine anılan tebligatın iade edildiği anlaşılmakla; duruşmalardan usûlüne uygun haberdar edilmeyen sanığın duruşmada hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 147. ve 193. maddelerine aykırı davranılıp savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.