Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9568 K.2023/3475
Özet: (1) Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın enerji cihazı mührünü koparıp kullanması nedeniyle karşılıksız yararlanma suçundan beraat kararı vermiş; (2) Yargıtay, temyiz sebeplerini geçerli bulmadığı için kararı onaylayarak sanığın beraat kararını teyit etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2016/267 Esas, 2016/585 Karar
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2016 tarihli ve 2016/381 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında kesik olan enerjiyi şirket bilgisi dışında yeniden açarak kullanması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 53. maddeleri gereğince karşılıksız yararlanma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/267 Esas, 2016/585 Karar sayılı kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili 10.06.2016 ve 17.08.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, delillerin takdirinde hatalar yapıldığını, sanığın kurum zararını karşılamadığını, bu sebeplerle kararın bozulması gerektiğini talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 01.09.2014’te sanık hakkında kesik olan enerjiyi şirket bilgisi dışında mührün koparılarak tekrar açılması suretiyle kullanıldığından bahisle tutanak tutulup, dava açıldığı, bilirkişi raporunda sanığın nizalı dönem öncesi ve sonrası sayaç değerlerinin belli olduğu ve karşılaştırıldığında da kaçak elektrik kullanmadığı görüşünün belirtildiği ve sanığın elektriği tespite engel olmayacak şekilde sayaçtan geçirdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalarda suçunu inkâr etmiştir. 01.09.2014 tarihli Kaçak Elektrik Tespit Tutanağı ve 18.05.2018 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Her ne kadar katılan vekili delillerin takdirinde hatalar yapıldığını, sanığın kurum zararını karşılamadığını iddia etmiş ise de, sanığın tüketim miktarının tespitini engellemeyecek şekilde elektrik kullandığının anlaşılması sebebiyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/267 Esas, 2016/585 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI: 2016/267 Esas, 2016/585 Karar
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2016 tarihli ve 2016/381 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında kesik olan enerjiyi şirket bilgisi dışında yeniden açarak kullanması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 53. maddeleri gereğince karşılıksız yararlanma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/267 Esas, 2016/585 Karar sayılı kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili 10.06.2016 ve 17.08.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, delillerin takdirinde hatalar yapıldığını, sanığın kurum zararını karşılamadığını, bu sebeplerle kararın bozulması gerektiğini talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 01.09.2014’te sanık hakkında kesik olan enerjiyi şirket bilgisi dışında mührün koparılarak tekrar açılması suretiyle kullanıldığından bahisle tutanak tutulup, dava açıldığı, bilirkişi raporunda sanığın nizalı dönem öncesi ve sonrası sayaç değerlerinin belli olduğu ve karşılaştırıldığında da kaçak elektrik kullanmadığı görüşünün belirtildiği ve sanığın elektriği tespite engel olmayacak şekilde sayaçtan geçirdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalarda suçunu inkâr etmiştir. 01.09.2014 tarihli Kaçak Elektrik Tespit Tutanağı ve 18.05.2018 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Her ne kadar katılan vekili delillerin takdirinde hatalar yapıldığını, sanığın kurum zararını karşılamadığını iddia etmiş ise de, sanığın tüketim miktarının tespitini engellemeyecek şekilde elektrik kullandığının anlaşılması sebebiyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2016/267 Esas, 2016/585 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.