Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7367 K.2023/45
Özet: (1) Sanık, 13.04.2016’da mağdur bir işyerinde tatlı alıp para vererek mağdurun kasasına giden cep telefonunu alıp kaçtığı gerekçesiyle hırsızlık suçuna işlenmiş; (2) Asliye Ceza Mahkemesi, sanığı 2 yıl 1 ay hapis cezası ve hak yoksunlukları ile cezalandırmış ve temyiz başvurusu kabul edilerek kararının onaylandığını haber vermiş.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.08.2016 tarihli ve 2016/623 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme talebine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın 13.04.2016 günü saat 08.45 sıralarında mağdurun bulunduğu işyerine gelerek tatlı alıp 20,00 TL para verdiği, mağdurun ise para üstünü vermek için kasaya yöneldiğinde sanığın müştekiye ait masa üzerinde bulunan cep telefonunu alarak kaçtığı, mağdurun sanığı kovalamasına rağmen yakalayamadığı, olay sonrası sanığın cep telefonunu tanımadığı bir kişiye 250,00 TL karşılığında sattığı, satın alan şahsın tespit edilemediği ve telefonun ele geçirilemediği ve kovuşturma aşamasında ise müştekinin zararının tam olarak giderildiği anlaşılmıştır.
2. Olay yerini gösteren kamera kaydı ve olay anını gören tanık bulunmadığı anlaşılmıştır.
3. Mağdurun 15.05.2016 tarihli ek ifadesinde telefonunu çalan şahsın daha önce de aynı şekilde hırsızlık suçlarına karıştığını ve kim olduğunu öğrendiğine dair bilgi vermesi üzerine sanığın tespit edildiği anlaşılmıştır.
4. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği belirlenmiştir.
5. 09.08.2016 tarihli duruşmada mağdurun ifadesinde; sanığın ailesi tarafından duruşma tarihinden bir gün önce yani kovuşturma aşamasında tüm zararının giderildiğini belirttiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.08.2016 tarihli ve 2016/623 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.01.2023 tarihinde karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.08.2016 tarihli ve 2016/623 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme talebine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın 13.04.2016 günü saat 08.45 sıralarında mağdurun bulunduğu işyerine gelerek tatlı alıp 20,00 TL para verdiği, mağdurun ise para üstünü vermek için kasaya yöneldiğinde sanığın müştekiye ait masa üzerinde bulunan cep telefonunu alarak kaçtığı, mağdurun sanığı kovalamasına rağmen yakalayamadığı, olay sonrası sanığın cep telefonunu tanımadığı bir kişiye 250,00 TL karşılığında sattığı, satın alan şahsın tespit edilemediği ve telefonun ele geçirilemediği ve kovuşturma aşamasında ise müştekinin zararının tam olarak giderildiği anlaşılmıştır.
2. Olay yerini gösteren kamera kaydı ve olay anını gören tanık bulunmadığı anlaşılmıştır.
3. Mağdurun 15.05.2016 tarihli ek ifadesinde telefonunu çalan şahsın daha önce de aynı şekilde hırsızlık suçlarına karıştığını ve kim olduğunu öğrendiğine dair bilgi vermesi üzerine sanığın tespit edildiği anlaşılmıştır.
4. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği belirlenmiştir.
5. 09.08.2016 tarihli duruşmada mağdurun ifadesinde; sanığın ailesi tarafından duruşma tarihinden bir gün önce yani kovuşturma aşamasında tüm zararının giderildiğini belirttiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.08.2016 tarihli ve 2016/623 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.