Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7216 K.2023/5
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık suçundan 1.800,00 TL adli para cezası ile mahkum edilmesiyle ilgili. (2) Mahkeme, sanığın temyiz hakkını tanıyarak, 30.06.2016 tarihli ceza kararını onaylayıp Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına temyiz için dosyayı yönlendirdi.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 143 üncü maddesi, 145 inci maddesi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü bendi uyarınca 1.800,00 TL. adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Bilgi sahibi olarak soruşturma aşamasında beyanı alınan ..., 23.09.2015 günü, saat 22.40 sıralarında evinin bahçesinde iken, karşı tarafta bulunan iş merkezine bir aracın geldiğini, daha önceden tanıdığı sanığın araçtan indiğini ve mağdura ait iş yeri duvarına dayalı pencere demirlerini araca yüklediğini görmesi üzerine, sanığa seslenerek, iş yeri sahibi olan mağdurun haberi olup olmadığını sorduğu, bunun üzerine sanığın aracı ile suça konu eşyaları da alarak hızla olay yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır. Mağdura haber verildiği ve mağdurun iş yerinde yaptığı kontrolde, 5 adet pencere demirinin çalındığı tespit edilmiştir.
2. Sanık soruşturma aşamasında, mağdurla aynı yerde babasına ait iş yeri olduğunu ve yanlışlıkla pencere demirlerini aldığını ifade etmiş; kovuşturma aşamasında ise mağdurun demirlerini almadığını beyan etmiştir.
3. Mağdur, soruşturma aşamasında kolluğa başvurarak, sanığın zararını giderdiğini ifade etmiştir.
4. Kolluk tarafından hazırlanan 23.09.2015 tarihli tutanakta, iş yerinin etrafının açık olduğu, bahçe duvarı veyahut tel örgü ile çevrili olmadığı, suça konu eşyaların da iş yeri duvarına dayalı ve açıkta bulunduğu yerden çalındığı tespit edilmiştir.
4. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 143 üncü maddesi, 145 inci maddesi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü bendi uyarınca 1.800,00 TL. adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Bilgi sahibi olarak soruşturma aşamasında beyanı alınan ..., 23.09.2015 günü, saat 22.40 sıralarında evinin bahçesinde iken, karşı tarafta bulunan iş merkezine bir aracın geldiğini, daha önceden tanıdığı sanığın araçtan indiğini ve mağdura ait iş yeri duvarına dayalı pencere demirlerini araca yüklediğini görmesi üzerine, sanığa seslenerek, iş yeri sahibi olan mağdurun haberi olup olmadığını sorduğu, bunun üzerine sanığın aracı ile suça konu eşyaları da alarak hızla olay yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır. Mağdura haber verildiği ve mağdurun iş yerinde yaptığı kontrolde, 5 adet pencere demirinin çalındığı tespit edilmiştir.
2. Sanık soruşturma aşamasında, mağdurla aynı yerde babasına ait iş yeri olduğunu ve yanlışlıkla pencere demirlerini aldığını ifade etmiş; kovuşturma aşamasında ise mağdurun demirlerini almadığını beyan etmiştir.
3. Mağdur, soruşturma aşamasında kolluğa başvurarak, sanığın zararını giderdiğini ifade etmiştir.
4. Kolluk tarafından hazırlanan 23.09.2015 tarihli tutanakta, iş yerinin etrafının açık olduğu, bahçe duvarı veyahut tel örgü ile çevrili olmadığı, suça konu eşyaların da iş yeri duvarına dayalı ve açıkta bulunduğu yerden çalındığı tespit edilmiştir.
4. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.