Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18924 K.2022/12820
Özet: 1) Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal ettiği gerekçesiyle 08/05/2018 tarihli ek kararın cezaevinde tebliği ve işlenen suçların mahkemeye iletilmesi ile ilgiliydi. 2) Mahkeme, ek kararın tebliğ sürecinin geçersiz sayılması ve temyiz isteminin zamanında kabul edilmesiyle birlikte, beş yıl veya daha az hapis cezası ve adli para cezasına ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar vererek temyiz dilekçesini reddetti.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen 08/05/2018 tarihli ek kararın, 11/05/2018 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, ancak bu tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa anılan ek kararın “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması sebebiyle, tebliğ işlemi 5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı için geçersiz olduğundan sanığın öğrenme üzerine 28/05/2018 tarihli dilekçesi ile yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a. maddesi uyarınca istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adli para cezaları ile ilgili olarak Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18/04/2018 tarihli ve 2018/405 E. 2018/914 K. sayılı istinaf başvurusunun reddine dair kararının aynı Kanun’un 279/1-b. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu, bu doğrultuda sanığın itirazının merciince incelenerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/32 D. İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği, buna göre temyiz incelemesinin kapsamının hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 08/05/2018 tarihli ve 2018/405 E. 2018/914 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen 08/05/2018 tarihli ek kararın, 11/05/2018 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, ancak bu tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa anılan ek kararın “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması sebebiyle, tebliğ işlemi 5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı için geçersiz olduğundan sanığın öğrenme üzerine 28/05/2018 tarihli dilekçesi ile yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a. maddesi uyarınca istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adli para cezaları ile ilgili olarak Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18/04/2018 tarihli ve 2018/405 E. 2018/914 K. sayılı istinaf başvurusunun reddine dair kararının aynı Kanun’un 279/1-b. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu, bu doğrultuda sanığın itirazının merciince incelenerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18/05/2018 tarihli ve 2018/32 D. İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği, buna göre temyiz incelemesinin kapsamının hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 08/05/2018 tarihli ve 2018/405 E. 2018/914 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.